၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွ ယေန႔အထိ တိုင္းျပည္ အာဏာကို တစိုက္မတ္မတ္ ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္တဲ့ စစ္တပ္ ျဖစ္တလဲ ယေန႔ အာဏာရ အစိုးရအထိ တိုင္းေရးသားမ်ားအေပၚ ထားရွိခဲ့တဲ့ သေဘာထားက လမ္းအေဟာင္းအတိုင္းပဲ ဆက္သြားေနတုန္း....
အမွတ္မမွားခဲ့ဘူးဆိုရင္..
၁၉၅၂ ခုႏွစ္ ဖဆပလအစိုးရ လက္ထက္က ထိုင္၀မ္ အေျခစိုက္ ခ်န္ေကရွိတ္ တရုတ္ျဖဴတပ္ ၀င္ေရာက္ က်ဴးေက်ာ္လာအခ်ိန္အတြင္း ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္မွ အဆိုျပဳသည့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး တၾကိမ္၊
၁၉၅၆ ခုႏွစ္ သခင္ကိုယ္ေတာင္မွဳိင္း၏ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး လွဳပ္ရွားမႈ တၾကိမ္၊
၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးႏု၏ မိန္႔ခြန္းအရ တၾကိမ္၊
ဦးေန၀င္း၏ အိမ္ေစာင့္အစိုးရ ေခတ္က ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လမွာ စ တင္ၿပီး ႏို၀င္ဘာလအထိ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ တၾကိမ္၊
၁၉၉၀ႏွစ္ ပတ္၀န္းက်င္အတြင္း တိုင္းေရးသား လက္နက္ကိုင္ ၁၇ အဖဲြ႔ႏွင့္ စစ္တပ္အစိုးရ အပစ္အခတ္ရပ္စဲသည့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဦးသန္းေရႊ လက္ထက္မွာ တၾကိမ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။
ထူးျခားတာက စစ္တပ္ တခုတည္း ျဖစ္သြားရင္ တိုင္းျပည္မွာ စစ္မွန္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတခု ေပၚထြက္လာမယ္လို႔ ဦးသန္းေရႊတို႔ စစ္ေရးအျမင္ျဖင့္ ယူဆခဲ့ပုံရတယ္။
ေနရာတိုင္းမွာ အရာရာတိုင္းကို ဗ်ဴဟာက်က် ေတာင္ကုန္းတခုအား တက္သိမ္းရတဲ့ တိုက္ပဲြအျမင္ စစ္ေရးအျမင္ တခုတည္းႏွင့္ စံထားျပီး ၾကည့္လို႔မရ၊ တခုေတာ့ ရွိတာေပါ့ တိုင္းျပည္တျပည္မွာ ႏိုင္ငံသားတိုင္းဟာ စစ္သားခ်ည္း ျဖစ္ေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ ထိုအယူအဆဟာ မွန္ကန္ေကာင္း မွန္ကန္ႏိုင္လိမ့္ပါရဲ႕ ....
သူတို႔အေျပာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ေစတနာျဖင့္ ျပည္တြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို အစဥ္တစိုက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တဖက္မွာလည္း တိုင္းရင္းသားမ်ား လက္နက္ကိုင္မ်ား စဲြကိုင္ထားေသာ ျပည္နယ္တန္းတူေရးမႈဟာလည္း ေခတ္အဆက္ဆက္ အာဏာရခဲ့ေသာ အစိုးရမ်ား လက္မခံႏိုင္သည့္ အေနအထား ၊( ဥပမာ။ ။ ၈ ျပည္နယ္ ျပည္ေထာင္စုမူ )
လက္နက္ကိုင္ လူမ်ဳိးစုမ်ားလည္း မထူးမျခားနား မႈတခုကို စဲြကိုင္ျပီး အေလ်ာ့အတင္း မလုပ္ပဲ ဆက္သြားေနရင္လည္း စစ္မွန္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လမ္းစ မျမင္၊ ထိုအေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ယေန႔အတိုင္ သပြတ္အူ သကဲ့သို႕ရွႈပ္ေထြးေနျပီး အေျဖမွန္တခု မရရွိပဲ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ဖဲြ႔မီးပမာ တစစ္တစ္စစ္ ေတာင္ေလာင္ေနဆဲ....
ေျပာေျပာေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ေစတနာ ဆိုသည္မွာ လို႔ ေတြးလိုက္တိုင္း စဥ္းစားမရ ျဖစ္ေနရ၏။ တကယ္ေတာ့ မိမိ၏ ျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ႏွင့္ ယွဥ္ျပီး သူတပါးအား ငဲ့ညာတဲ့စိတ္ထားတို႔ ေပါင္းစပ္ျပီး ေပးလိုက္တဲ့ အရာ၊ တျခားတဖက္ ရယူခံရသူလဲ ေပးသူ၏ တန္ဖိုးကို ေသခ်ာနားလည္ သဘာေပါက္မွသာလွ်င္ မူမွန္တဲ့ ေစတနာတခု ေပါက္ေပါက္လာစျမဲပါ....
တိုင္းရင္းသား စည္းလုံးညီညြတ္ေရးဆိုရမလား၊ ျပည္တြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုမလား၊ ဒီ့အတြက္ အာဏာရ ပါတီက ဦးေအာင္ေသာင္း အုပ္စုက ၀၊ မိုင္းလားလူမ်ဳိးစေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔မ်ားႏွင့္ ညွိႏွဳိင္း ေဆြးေႏြးေနပါတယ္။ တျခားတဖက္မွာလည္း ကရင္ ကခ်င္ ရွမ္း တို႔ႏွင့္ စစ္ပဲြေတြအတြင္း စစ္ဒဏ္ခံေနရတဲ့ ျပည္သူျပည္သားမ်ားရဲ႕ ထိတ္လန္႔တဲ့ ေအာ္သံေတြ...
ရွမ္းျပည္ ေတာင္ပိုင္းအဖဲြ႔ႏွင့္ေတာ့ အျပန္အလွန္ ကမ္းလွမ္းဆဲ၊
မြန္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ႏွင့္ ျပည္နယ္ အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးလ်က္ စေသာ စေသာ ပုံသ႑ာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ သင့္ေတာ္သလို႔ ေဆြးေႏြးေၾက၏။
တိုင္းျပည္၏ အနာဂါတ္၊ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အလြန္အမင္း အေရးၾကီး လိုအပ္ေနတဲ့ ကိစၥရပ္တခုကို လက္ရွိ အာဏာရပါတီတခုတည္းႏွင့္ ေဆြးေႏြးယုံျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေနလို႔ တိုင္းျပည္ သာယာ၀ေျပာေရးအတြက္ ထာ၀ရ ျငိမ္းခ်မ္းေရးက ေရရွည္ အာမခံခ်က္ ရွိႏိုင္မလား?
တိုင္းျပည္အတြက္ဆိုဆို၊ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ တိုင္းျပည္ ဖြံျဖဳိးမႈကို ဆုတ္ယုတ္ေစတယ္လို႔ ေျပာေျပာ လက္ရွိ အခုအခ်ိန္မွာ စစ္မွန္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးကို တေရးတၾကီး လုပ္ေဆာင္ရမဲ့ အခ်ိန္ကာလ၊ အခြင့္အခါတခု၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္ရွိ အာဏာရအစိုးရ၏ ႏိုင္ငံေရး ထြက္ေပါက္တခု၊ ေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာရမဲ့ လမ္းေၾကာင္း ျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားပါ၊ တကယ္၍ အသြင္ေျပာင္းအစိုးရဟာ ဒါေတြကို အထူးတလည္ မစဥ္းစားပဲ လမ္းေဟာင္းအတိုင္း လုပ္သြားမည္ဆိုလွ်င္ ေခတ္မွီတိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံတခုအျဖစ္သို႔ တက္လွမ္းႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္၊ ၎တို႔အတြက္လည္း ကိုယ့္ထြက္ေပါက္ကို ကိုယ္ပိတ္၍ သြားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းအေပၚ ေရာက္ရွိေနျပီး အာဏာကို ရာသက္ပန္ ဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ေသာ္လည္း ေျပာင္းလဲ သန္႔ရွင္းတဲ့ အစိုးရလို႔ သမုတ္ခံရမည္မဟုတ္ေပ။
*ျဖစ္ရမွာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္စက ေျပာခဲ့ေသာ ဒုတိယာအၾကိမ္ ပင္လုံညီလာခံဆိုတဲ့ အခင္းအက်င္းမ်ဳိး၊ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ တပ္မေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီ အားလုံး ( လြတ္ေတာ္အျပင္ ပါတီမ်ား အပါအ၀င္ ) ၊ လက္နက္မကိုင္သည့္ လူမ်ဳိးစုအဖဲြ႔မ်ား၊ တိုင္ရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖဲ႔ြမ်ား၊ ျပည္ပ အတိုက္အခံမ်ား၊ တတ္သိပညာရွင္မ်ားႏွင့္ စိတ္၀င္စား ေလ့လာသူမ်ား အားလုံး စုေပါင္းျပီး လြတ္ေတာ္ျပင္ပတြင္ လက္ရွိ အာဏာရ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးအရက ကမကထ လုပ္၍ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ညီလာခံတခု ေခၚယူသင့္ပါတယ္။
ထိုမွသာ ျမစ္ဆုံ ရပ္ဆိုင္းသည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္အတြက္ ျပည္သူမ်ား ခ်ီးက်ဴးသကဲ့သို႔၊ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအား တိုင္းျပည္အတြက္ တကယ္လုပ္ခဲ့ပါလားလို႔ သမိုင္းမ်က္ႏွာစာတြင္ ခ်ီးက်ဴးေထာပမာျပဳခံရလိမ့္မည္ အမွန္...
ယေန႔ တပ္မေတာ္အစိုးရ ေၾကြးေက်ာ္ေနတဲ့ စကားတခြန္းအရ ဥပေဒေဘာင္၀င္လာ လြတ္ေတာ္ထဲမွာ လာျပီး ေဆြးေႏြးရပါတယ္လို႔ မူခ်ထားေဗမဲ့ စစ္မွန္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးက လမ္းစ ေပ်ာက္ေနဆဲ။ ဆိုရေသာ္ တဦးႏွင့္တဦး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မယုံၾကည္မႈမ်ားႏွင့္ သံသယျဖင့္ ၾကည့္ေနေသာေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ား ခ်က္ျခင္း လက္ငင္း ဘယ္သူမွလည္း သူတို႔ လက္နက္ကို စြန္႔ပစ္မွာမဟုတ္....
ယုံၾကည့္မႈတခု အတိုင္းအတာတခုအထိ ရရွိမွသာလွ်င္ လူမ်ဳိးစု လက္နက္ကိုင္မ်ားအေနျဖင့္ လက္နက္စြန္႔မည္ဟု ထင္ျမင္၏။
၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ မတိုင္မွီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ တိုင္းေရးသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား ကတိက၀က္ျပဳခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္အျပီး မၾကဳိက္ရင္ ခဲြထြက္လိုက ခဲြထြက္ခြင့္ မူတခု ကဲ့သုိ႔ ငါးႏွစ္ သို႔မဟုတ္ အခ်ိန္ကာလ တခုအား ျဖစ္သန္းျပီး တဦးအေပၚတဦး အျပည့္အ၀ ယုံၾကည္မႈမ်ား ရရွိလွ်င္ လုံး၀ လက္နက္စြန္ရမည္ဟု ကတိတခုရသည္အထိ အေပးအယူတခု လုပ္သင့္တယ္။ ( ဒီအေတြးအေခၚသည္ တိုင္းရင္းသားမ်ားဖက္က လက္ခံႏိုင္စြမ္း ရွိေသာ္ျငားလည္း လက္ရွိ အာဏာရအစိုးရ လြယ္လြယ္ လက္ခံႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါ )
သို႔တည္းမဟုတ္ အထက္ပါ *ညီလာခံအတြင္း စစ္မွန္တဲ့ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ မူတခု ရရွိျပီး လုံး၀ စြန္႔မည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခဲ့ရင္လည္း တိုင္းျပည္အတြက္ ပိုေကာင္းတာေပါ့။
ဒါက တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ား လက္နက္စြန္႔ေရး အတြက္ စာေရးသူရဲ႕ အျမင္၊
ျပည္နယ္၊ ေဒသ သတ္မွတ္ေရး၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာခဲြေ၀မႈ စတဲ့ တျခား အေၾကာင္းကိစၥမ်ားလည္း ရွိဦးမည္ မိမိ ဥာဏ္စြမ္းႏွင့္ မမွီႏို္င္သျဖင့္ ဆက္လက္ မေရးသားေတာ့ပါ...... ။
လူလ
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ...
( မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဓါတ္ပုံမ်ားကို ရာဟူး ဓါတ္ပုံတြင္ ရွာယူထား )
